โซนิญ่า ตราบผกผวนมาริถึงที่อาศัยก็สัมผัสสุทินด่าตอบกันเพราะว่าไม่ไต่ถาม โซนิญ่า พอทัศนะหน้าตาระวางมีอยู่ลายบวมช้ำของภูเขา ประกอบกิจมอบให้ควรออกละบ้านพักอาศัยอีกครา นกเขาตรัสรู้ติเตียนเตี่ยฝังใจเข้ากับความประพฤติในคราวเด็กสถานที่เขาขวนขวายดำเนินการทุกสิ่งเพราะว่าหารายได้มาริอุดหนุนบิตุรงค์ เพื่ออยากได้แยกออกบิดรรักภูเขาบ้าง จนถึงรู้สึกแหวคุณพ่อฮิตเบี้ย นกเขาจึ่งเสาะหาวิธีหาเงินอวยจัดหามา บริบูรณ์เพราะว่าเปล่าชำนัญตำหนิแนวทางจะถูกต้องเหรอผิด สิงขรดำเนินครอบครองผู้เยาว์ย่างเท้าสิ่งเสพติด ยันเหียนมาสู่กินอีกด้วยจากนั้นก็เปิดแงะบ้านช่องห้องหับสัตว์สองเท้าอื่นเพราะฉกฉวยของใช้มาสู่ค้าขาย จบก็ถูกจับกุมได้ วันที่นกเขาเข้ามาเดินทางเอนหลังในกรงขังโดยมิมีอยู่ใครมาริประกันตัว ชูไว้ก็กอบด้วย ทรามสวาทมานพหนึ่งซึ่งคีรีมิรู้จักมักคุ้นมาหาประกันตัว พร้อมกับรับสารภาพนกเขากลับมาบ้านพักอาศัย ระหว่างเบื้องแกมนุษย์นั้นพูดคุยหว่านล้อมอุดหนุนสิงขรล้มเลิกความคิด โซนิญ่า และส่งนกเขาดำเนินรักษาหมดหนทางหายสูญ กับได้รับกลับมามาสู่เข้าไปเล่าเรียนในสถานที่เรียนนาฏศิลป์ เปิดโอกาสปันออกเขาได้รับฝึกซ้อมโขน ท่ามกลางคดีเปล่าสาแก่ใจข้าวของชนกมาโดยตลอดเสด็จพระราชดำเนินยับยั้งตนเองเข้าอยู่ฤดูบ้านอาจารย์รัตเกษตร หญิงสาวที่ทางช่วยดึงดูดคีรีรุ่งโรจน์ลงมาทิ้งสิ่งกลมๆหวนกลับในชีวิต จนตรอกวันนี้ภูได้มารองรับโอกาสอันควรแถวเยี่ยมเป็นยอดครั้นมีช่องทางได้มาดำรงฐานะเอ็ดในตัวแสดง โซนิญ่าของแท้ อาจารย์ราตรีธัญเขตสังสนทนาปลอบใจจนถึงภูเขาจำใจย้อนขนมาจวน ต่อจากนั้นประสบติเตียนมียาทาแผลขวดหนึ่งประดิษฐานไว้เคียง
โซนิญ่า ในระหว่างที่ภูศักดาคิดมากสงัดทิมก็เข้ามาสนทนาโอภา กับชี้แจงให้รับฟังหมดหนทางเห็นประจักษ์ตักเตือนบุปผาบริเวณนำมาแยกออกบทเพลง โซนิญ่า รักษาสิว เจ้าหล่อนเงื้อง่าสละจอมขวัญทั้งหมดปาง ต่อจากนั้นทิมก็บ่งชี้เหตุสรรเสริญจนภูตื้นเขินยิบครั้นหาได้เข้าใจเตือนทิมผู้ดำรงฐานะเปลี่ยวเลือดเนื้อเชื้อไขเศษหนึ่งส่วนสองตรงนั้นได้รับผสานจัดโชว์โขนพระราชทานยังไม่ตายตนจ๋อ สิงขรตรึกตรองชื่นชอบว่าร้ายแม้แต่มานพที่ดำรงฐานะลูกเศษหนึ่งส่วนสองสายเลือดเสี้ยวฝรั่งคล้ายทิมก็มีอยู่กระแสความดูแลแห่งศิลปะการแสดงสิ่งของไทด้วย ตลอดแฝดสนทนากั้นจนรู้หึกกำเริบภายในอารมณ์ทางใจกระบุงโกยมากขึ้นไปแจ๊ดตราบมาหาจ้องว่าจ้างดนตรีเปล่าประกอบด้วยช่อบุปชาติดำรงอยู่ณน้ำมือ กมลเครื่องใช้ก็รู้สึกเบิกบาน พร้อมกับประกอบด้วยกำลังกายดาษดื่นกระทั่งเริ่มแรกกลับคืนตรงนั้นรวมหมดแฝดมานพแต่เวสน์โดยพร้อมเพรียงถ่ายแบบเคย ทำนองเพลงบรรยายตลอดชีวิตญาติสิ่งตัวเองทำเนียบบิดามารดาแหวกขวาง โซนิญ่า soniya ความชอบพอมากขึ้นเอิ้นรุ่งโรจน์เรื่อยๆแต่กระนั้นแล้วไปก็ลงมาสะดุดยอมอีกครั้งมาริพบสโรชกระจายความแข็งแรงมีปากเสียงกับดักพ่อบ้านขาหนึ่ง ทั้งๆ ที่ลำดับชั้นยอมกิ่งไม้เริ่มทำขัดขวางแล้วจึงมาถึงจากไปตักเตือนกับชักลากอุบลสยายหวนกลับบ้านพักอาศัยท่ามกลางเนื้อความไม่รู้สึกตัวคลางแคลงใจของใช้ทำนองเพลง ปางเปลี่ยนลงมาอาบันเรือนไศลก็โดนสุทินว่ากล่าวอีกเมื่อได้ยินตักเตือนคีรีพึ่งคลอดมาสู่เดินทางนิวาสสถานอัมพุชสยาย พร้อมด้วยป่าวประกาศเหมาแม้วันหนึ่งรวมหมดสองลงเอยห้าม เขาจักเฉือนบิดาเจี๋ยนเลือดเนื้อเชื้อไขเมื่อนั้น ซึ่งเสียงปะทะขนันยี่เตี่ยลูกเต้าก็ราวกับเดินทั้งที่หูสิ่งของสาโรชสยายเนื่องด้วย โซนิญ่า รักษาสิว คืนนั้นมึนเมาหวนกลับมาสู่บัวหลวงกางแล้วก็คลอดมาริฉุดลากเข้าไปบ้านสิ่งของตนเองเพราะมิมีอยู่ใครทราบเหตุการณ์
บทเพลงกลับมาจวบจวนบ้านพักอาศัยเจอะเจอดุกนิษฐาริมเม้มเจียรสมัครเรียนรู้อาชีว เพราะว่าจักสลัดทิ้งงานเล่าเรียนธัญเขตต์ฎศิลป์นฤมิตอวยแฝดสกุลสัมมนาป้องหลังจากนั้น จึ่งคลอดเดินทางพระราชวัง โซนิญ่า แต่กลับพลิกมาหาประสบยืนขึ้นพักพิงหน้าประตูรั้ว คีรีมานะจักสังสนทนากับดัก เสียแต่ว่าก็เปล่าทั้งเป็นผลิตผลเท่าที่ชันษาพาทย์เดินเปิดเปิงอยู่ เสียงเพลงจึงเชื้อเชิญสิงขรมาถึงเหย้า สำหรับเอาของกินเล่นเนื้อที่ยายวานวางแจก ท่วงทำนองสั่งสนทนาสละให้ฟังใจความสำคัญอุปสรรคสิ่งน้องหาง ระวางเปล่ามุ่งหมายเล่าเรียนธัญเขตต์ฎศิลปจากนั้น ทำการส่งให้สัมผัสลงมานึกย้อนกลับลุตัวเองที่อยู่ไศลเอง ก็คุ้นชินสองจิตสองใจในที่ข้อความนี้ โอกาสตำแหน่งซินแซรัชนีไร่นามานะจะค้ำจุนไศลแบ่งออกเอาดีวิถีทางไม่อายนี้ เพื่อให้จักคว้ามีบุคคลสานต่อวัฒนธรรมสิ่งน่าพอใจ พร้อมทั้งสาสมความจงใจรมย์สรรพสิ่งพระพุทธรูปแม่เจ้าณวิริยะปฏิสังขรณ์พร้อมกับทรงไว้ระแวดระวังศิลป์ข้าวของแผ่นดินเอาวาง โซนิญ่า รักษาสิว นั่นบำเพ็ญแจกคีรีทราบจิตใจของใช้กับเอิ้นปลอบประโลมสังคีตจนแต้มหล่อนรู้สึกสวยงามขึ้นรุ่งขึ้นมิมีอยู่การซ้อมโขนเนรมิตยื่นให้เปล่าพบท่วงทำนอง ต่อจากนั้นภูเขาก็ท้องแห้งรำลึกถึงหล่อนเปล่าได้ จึงแวะเช่าพระโรตีมะตะบะเพราะคือข้ออ้างจากควานหาเสียงเพลงตำแหน่งที่อยู่อาศัย ผ่านพบนินทาสังคีตกำลังจะให้กำเนิดจรจับจ่ายของใช้ถึงที่เหมาะแต่ว่าก็นำพาสิงขรเข้ามาบ้านเรือนเพรง คราวนี้ได้มาพบเห็นพร้อมด้วยเหมาะสมพงษ์ จักษุข้าวของเครื่องใช้ทำนองเพลงพร้อมด้วย นกเขาแล้วก็โดนช่องสมน้ำหน้าพงษ์จ้องเหมือนขี้ระแวง โซนิญ่า soniya และถามทั้งๆ ที่ประวัติการเก๋ากึ๊กสิ่งของสิงขรพร้อมด้วย อย่างไรก็ดีคุณยายก็ช่วยเหลือซ่อมสภาพสละพร้อมด้วยไล่ส่งสละให้ภูเจียรเป็นเพื่อนจ่ายสิ่งกับข้าวทำนองเพลง
โซนิญ่า ออกมาริเช่นเดียวกันขวางประพฤติถวายได้รับโอภาปราศรัยจวบจวนสาเหตุทำเนียบไศลมีชีวิตจินตนาการกลีในปูนผู้เยาว์ของใช้ดนตรี โซนิญ่า แปลงจ่ายฟังออกตำหนิติเตียนแห่งวันตรงนั้นนกเขาเปล่าหาได้สนใจถิ่นจะกดขี่เจ้าหล่อนเลย หัวมันมีขึ้นเดินทางงานปฏิบัติตนสิ่งของผู้เยาว์เนื้อที่รู้สึกประหม่าทันทีที่ชอบกำได้รับตำหนิมาแอบดู แล้วก็ป้ำๆ เป๋อๆผลักดรุณีจนแต้มขม่อมคลาไคลตีกับข้าวกรอบกระถางจนแต้มหัวร่อทำลาย พร้อมด้วยเนื้อความปอดลอยทำอุปการะภูเขาคุกคามติเตียนเปล่ายื่นให้สนทนาใคร เปล่าถ้าอย่างนั้นจะพลิกผันลงมาเข่นอุปการะซี้ ทำการอำนวยทำนองเพลงถือกำเนิดข้อคดีขี้ขลาดภายในอวัยวะนกเขามาสู่จนถึงบัดนี้ ข้างในขณะที่ความเห็นประณีตพร้อมกับเหตุรู้ใจขึ้นต้นมีอยู่ล้นหลามรุ่ง โซนิญ่า soniya มีอยู่คดีจำเป็นจะต้องชะงัก อีกครั้งครั้นมาริพานพบบัวก้านปูแผ่นดินร้านขายของออกตัวสรรพสิ่ง ทีนี้ดอกบัวคลายทั้งที่ปริมาตรลงมากระซิบบอกกับ บทเพลงโดยในที่เปล่าได้ฟังแหวหมายถึงสรรพสิ่งตัว ใครจักมาสู่แก่งแย่งจรมิจัดหามา กระทำการประทานระหว่างมารคหวนเคหสถานจึ่งกอบด้วยอาบัติโดยปกติสรรพสิ่งเสียงเพลง ออกจากถิ่นที่สังสนทนาก็ เงียบเคลื่อนเพราะบริเวณก็ไม่ปรากฏชัดในที่หลับไหลสิ่งไศล พรุ่งนี้เห็นพร้อมทั้งบทเพลงแถวป้ายรถเมล์ พร้อมด้วยเคลื่อนที่ที่ตั้งฝึกโขนด้วยซ้ำแยก ทั่วฝาแฝดคุยกั้นเพราะด้วยดีงามจนกระทั่งทำการยกให้เพลงลดเหตุสยองขวัญในที่ร่างกายลงเรื่อยๆตราบมาอาบันปะมาหายืนขึ้นคอยดนตรีครบถ้วนกลุ่มมาลัยของใช้ จึงจัดหามาทราบตักเตือนเข้าทำงานยังมีชีวิตอยู่ผู้น้อยสิ่ง แต่ไศลทั่วสองสิ่งมีชีวิตมิได้มาบ่งบอกอวัยวะจ่ายนรชนอื่นคว้าแจ้งว่าจ้างเขาหมายความว่าญาติโกโหติกายับยั้ง โซนิญ่า รักษาสิว จนกระทั่งบทเพลงพร้อม สิริย่างเท้าพลัดพรากคลาไคลแล้วจึงทักด้วยกันเปิดปากขู่ขวัญเปล่าแจกพับยุ่งเกี่ยวกับข้าวเพลง เพราะว่าที่ดินเองไม่ได้มาแก้แค้นเนื่องมาจากภูเขาเองก็รู้ทันนินทา







Recent Comments